คนทำทาง

สวัสดีทุกท่านที่บังเอิญผ่านมา... 
Blog นี้ เป็นบันทึกช่วยจำต่างๆ ของกระผม เป็นส่วนใหญ่เกี่ยวกับงานอาชีพที่ทำน่ะครับ

ด้วยส่วนตัวชอบบทกวีนี้ ของท่านอาจารย์ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์" กวีรัตนโกสินทร์ กวีซีไรต์และศิลปินแห่งชาติ จึงขอนำมาลงไว้เป็น โพสต์แรกครับ

     " ประวัติประวัติศาสตร์นั้นอาจมี ในทุกที่และทุกสถาน

       แต่คนที่ทำงาน มักไม่เคยจะเอ่ยนาม

       

       ฝ่าฟันและดั้นด้น คนลุยโคลนคนแบกหาม

       เอาเหงื่อแลกงานงาม และคือคนผู้สร้างสรรค์

       

       จากป่าจนเป็นเมือง อันรุ่งเรื่องอยู่ลาวัลย์

       ด้วยแรงแห่งคนนั้น แหละคือคน ผู้ทำทาง

       

       ชีพเขา คือบทเพลง อันครืนเครง กระหึ่มคราง

       ให้จำ บ่ห่อนจาง ณ กลางใจ กลางแผ่นดิน

       

       ชีพเขาคือใบไม้ อันคว้างไหว กลางลมริน

       ให้เนื้อ แก่ธรณินทร์ และให้นม แก่ลูกน้อย

       

       คนแล้วและคนเล่า คนแล้วและคนเล่า คนแล้ว 

และคนเล่า อันร่วงแล้ว ใช่ลับลอย

       ถักถัก ทยอย ทอย คือสายเลือด ที่สืบแทน

       

       คือธาตุ อันเป็นทิพย์ คือธาตุ อันเป็นทิพย์ ที่ตายสิบ จักเกิดแสน

       คือแก่นและคือแกน จักแกร่งอยู่ กู้ยุคสมัย

       

       นี้คือประวัติศาสตร์ นี้คือประวัติศาสตร์ นี้คือประวัติศาสตร์ ประชาชาติ ประชาธิปไตย

       คนไทยที่เป็นไท คนไทยที่เป็นไท คนไทยที่เป็นไท ผู้ทำทาง ให้เราเดินฯ "

ขอขอบคุณ ข้อมูลและ รูปภาพจาก www.mgronline.com 

link http://www.manager.co.th/Politics/ViewNews.aspx?NewsID=9510000100589